Shawn Ryan Show’daki son bir söyleşi, mekânsal bilişim ile bilinç araştırmalarının sıra dışı bir kesişimine dikkat çekti. Bağımsız bir araştırmacı olan Danny Goler, programa “DMT lazer kodu” adını verdiği olgu hakkında konuşmak üzere katıldı; bu, DMT etkisi altındayken lazerlere bakan binlerce kişinin tutarlı bir şekilde gördüğünü bildirdiği yapılandırılmış görsel örüntüler 1. Söyleşi, bu keşfin kişisel bir deneyimden daha geniş bir araştırma çabasına nasıl dönüştüğünü ve Apple Vision Pro’nun bu resme nasıl oturduğunu ele aldı 1 2.
Yaklaşık iki saat kırk dakika süren bu bölüm, çevrimiçi ortamda önemli tartışmalar yarattı 4. Goler, fenomeni araştırmak için Code of Reality adlı bir kâr amacı gütmeyen kuruluş kurdu ve deneyimin öznel anlatılarını haritalamak için bir Apple Vision Pro aracı geliştirdi 2. Goler’a atfedilen bir sosyal medya paylaşımı, DMT etkisi altındayken Apple Vision Pro kullanmanın “gerçekliğin statik sembolik kodunu” görünür kıldığını belirtiyor 3. Başka bir paylaşım ise DMT lazeri etrafındaki deneylere ve Apple Vision Pro’nun fenomeni göstermeye yardımcı olup olamayacağına değiniyor 7.
Bunların hiçbiri, lazer kodunun paylaşılan bir algısal örüntü olmaktan ziyade gerçekliğin nesnel bir özelliğini yansıttığını kanıtlamıyor. Ancak bu hikâye, yeni ortaya çıkan mekânsal bilişim araçlarının vatandaş bilimi tarzı bilinç araştırmaları için nasıl benimsendiğini ve gerçek ödünleşimlerin neler olduğunu anlamak açısından faydalı.
DMT Lazer Kodu Fenomeni Aslında Neleri İçeriyor
Bölüm özetine göre, Goler’ın araştırması bir DMT seansı sırasında yaşadığı kişisel bir deneyimle başladı 1. Ardından 2.000’den fazla kişiden gözlemleri belgeledi ve ileri araştırmalar için herkese açık bir veri tabanı oluşturdu 1. Temel iddia, DMT etkisi altındayken lazerlere bakan kişilerin tutarlı bir şekilde “kod” olarak tanımlanan yapılandırılmış görsel örüntüler gördüğü yönünde 1.
Shawn Ryan Show, lazer-DMT deneyini daha önce Chase Hughes adlı bir konuk gündeme getirdiğinde de ele almış ve konuyla ilgili bir kısa video viral olmuştu 6. Bu geçmiş önemli, çünkü olguyu tek bir kişinin iddiası olarak değil, çevrimiçi topluluklarda dolaşıma girmiş ve bir takip araştırmasını hak edecek kadar ilgi çekmiş bir şey olarak konumlandırıyor.
Goler, çalışmasının daha geniş bağlamını simülasyon teorisi, bilincin hesaplamalı doğası ve insan dışı zekâların olası varlığı kavramları çerçevesinde ele alıyor 1. Ayrıca değişmiş bilinç durumlarını gerçekliğin daha derin katmanlarına erişim noktaları, bireysel benliğin illüzyonu ve insanlığın ruhsal evrimi olarak da tartışıyor 1. Bunlar felsefi ve spekülatif iddialar, yerleşik bilim değil. Ampirik kısım ise 2.000’den fazla raporlanmış gözlemden oluşan veri tabanı ve bunları belgelemek için mekânsal bilişim araçlarının kullanılması girişimi 1 2.
Apple Vision Pro’nun Devreye Girdiği Nokta
Goler, lazer kodu fenomeninin öznel anlatılarını haritalamak için özel olarak bir Apple Vision Pro aracı geliştirdi 2. Temel varsayım, kulaklığın mekânsal bilişim yeteneklerinin—gerçek dünya görüntüsünün üzerine dijital bilgi yerleştirme ve kullanıcının gördüklerini izleme kapasitesinin—bu seanslar sırasında insanların deneyimlediklerini yakalamaya veya temsil etmeye yardımcı olabileceği yönünde 2 7.
Altta yatan olgu hakkında ne düşünülürse düşünülsün, pratik soruların ilginç hale geldiği yer burası.
Mekânsal bilişim kulaklıkları, bilinç araştırmalarıyla ilgili çeşitli açılardan geleneksel kayıt araçlarından farklılaşıyor. Standart bir kamera sahneyi dışarıdan bir perspektifle kaydeder. Apple Vision Pro gibi bir kulaklık ise göz izleme, el konumları ve çevre haritalama dahil olmak üzere kullanıcının yaklaşık bakış açısından veri yakalar. Öznel bir görsel deneyimi belgelemeye çalışan biri için bu birinci şahıs mekânsal verisi, üçüncü şahıs video kaydından potansiyel olarak daha kullanışlı.
Ödünleşim şu ki, kulaklığın kendisi de değişkenler ortaya koyuyor. Apple Vision Pro’nun kendine özgü bir işleme hattı, ekran teknolojisi ve sensör işleme sistemi var. Bir kişi kulaklığı takılıyken yapılandırılmış örüntüler gördüğünü bildirirse, cihazın ekran sistemi tarafından üretilen örüntülerle kişinin DMT deneyimine atfettiği örüntüleri ayırt etmek dikkatli kontroller gerektiriyor. Kulaklığın geçiş (passthrough) videosu, örneğin, şeffaf bir pencere değil—ortamın dijital olarak yeniden oluşturulmuş bir görünümü. Herhangi bir yapılandırılmış görsel artefakt, ilke olarak ekrandan, passthrough işlemeden ya da ekran ile kişinin değişmiş görsel sistemi arasındaki etkileşimden kaynaklanıyor olabilir.
Bu, araştırma yaklaşımını geçersiz kılmıyor, ancak tüketici ve kurumsal kullanım için tasarlanmış mekânsal bilişim araçlarının bilimsel cihazlar olarak kullanıldığında sınırlılıkları beraberinde getirdiği anlamına geliyor.
Vatandaş Bilimi Modeli ve Ödünleşimleri
Goler’ın yaklaşımı bir vatandaş bilimi örüntüsü izliyor: çok sayıda öz-bildirim gözlemi toplamak, herkese açık bir veri tabanı oluşturmak ve örüntüleri araştırmak 1. Bu modelin gerçek güçlü yanları var. Öz-bildirim veri tabanları, kontrollü laboratuvar çalışmalarının gözden kaçırabileceği fenomenleri ortaya çıkarabilir; çünkü laboratuvar ortamları, insanların bu deneyimleri yaşadığı koşulları yeniden üretemeyecek şekilde kısıtlıdır. Büyük örneklem büyüklüğü—bu durumda 2.000’den fazla rapor—tutarlılık ve varyasyonları araştırmak için yeterli malzeme sağlar 1.
Zayıf yönler de bir o kadar gerçek. Değişmiş durumdaki kişilerden toplanan öz-bildirim verileri, bilimsel anlamda doğası gereği güvenilir değildir. Psikedelik deneyimlerin hafızası parçalı veya çarpıtılmış olabilir. Raporlar, beklenti, fenomenin tanımlarına önceden maruz kalma veya topluluk içindeki sosyal pekiştirme gibi faktörlerden etkilenebilir. İnsanların benzer örüntüler bildirmesi, nesnel bir paylaşılan fenomeni yansıtabileceği gibi, topluluk tartışmalarıyla şekillenen ortak beklentileri de yansıtıyor olabilir.
Goler’ın kâr amacı gütmeyen kuruluşu Code of Reality, yapılandırılmış veri toplama yoluyla bu sorunların bir kısmını ele almak için konumlandırılmış 2. Ancak kâr amacı gütmeyen bir araştırma kuruluşu ile hakemli bilimsel çalışma arasındaki ayrımı akılda tutmakta fayda var. Kâr amacı gütmeyen bir kuruluş, akademik kurumsal inceleme kurullarının ve hakemli değerlendirmenin sağladığı denetim olmadan veri toplayabilir, araçlar geliştirebilir ve bulgular yayımlayabilir.
Bu tür araştırmalarla ilgilenen okuyucular için pratik çıkarım, vatandaş bilimi iddialarını raporların hacmine ya da kullanılan araçların gelişmişliğine bakarak değil, veri toplama metodolojisine, beklenti etkileri için yapılan kontrollere ve bulguların bağımsız olarak tekrarlanıp tekrarlanmadığına bakarak değerlendirmektir.
Uyum Problemi Çerçevelemesi
Goler, insanlığın mevcut aşamasını bir “uyum problemi” olarak çerçevelendirerek, rekabetçi bilinçten işbirlikçi bilince geçiş yeteneğimizin daha büyük bir kozmik topluluktaki yerimizi belirleyebileceğini öne sürüyor 1. Bu, bilimsel bir iddia değil felsefi bir pozisyon ve yapay zekâ araştırmalarından terminoloji ödünç alıyor—burada “uyum” (alignment), yapay zekâ sistemlerinin amaçlanan hedefleri peşinden koşmasını sağlamanın zorluğuna atıfta bulunuyor.
Analoji düşündürücü ama gevşek. YZ uyumunda problem somuttur: bir sistemin gerçekten istediğiniz şeyi, yanlış yorumlanmış bir vekil hedef yerine optimize etmesini nasıl sağlarsınız? Goler’ın çerçevelendirmesindeyse problem insan bilincinin modlarını değiştirmesiyle ilgili—rekabetçiden işbirlikçiye 1. Bunlar farklı zorluk kategorileri. YZ versiyonu teknik; bilinç versiyonu kültürel, psikolojik ve belki de ruhsal.
Bununla birlikte, bu çerçeveleme mekânsal bilişimin gündeme getirdiği gerçek bir soruya bağlanıyor. Apple Vision Pro gibi araçlar öznel deneyimleri önceki teknolojilerden daha zengin yakalayıp temsil edebilirse, ilke olarak farklı bakış açıları arasında paylaşılan bir anlayış inşa etmeye yardımcı olabilirler. Bunun işbirliğine mi yoksa yeni manipülasyon biçimlerine mi yol açacağı, araçların nasıl kullanıldığına bağlı—Goler’ın kastettiği soru olmasa da gerçek bir uyum sorusu.
XR Tabanlı Bilinç Araştırmaları İçin Pratik Hususlar
Felsefi iddiaları bir kenara bırakırsak, DMT lazer kodu araştırması, değişmiş bilinç durumlarını incelemek için mekânsal bilişim araçlarını kullanmayı düşünen herkes için çeşitli pratik hususları gözler önüne seriyor.
Birincisi, birinci şahıs mekânsal veri ile nesnel ölçüm arasındaki farkı anlamak. Bir kulaklık, kullanıcının gözlerini nereye yönelttiğini, ellerinin ne yaptığını ve çevrenin kendi konumundan nasıl göründüğünü kaydedebilir. Kişinin öznel olarak deneyimlediğini doğrudan kaydedemez. Fiziksel veri ile öznel rapor arasındaki her türlü eşleme, doğrudan bir yakalama değil, bir çıkarımdır.
İkincisi, cihazın kendi görsel işlemesini hesaba katmak. Apple Vision Pro’nun passthrough sistemi, çevreyi kameralar ve ekranlar aracılığıyla yeniden inşa eder. Kulaklığın olağandışı bir şey yakaladığını iddia eden herhangi bir araştırmanın, cihaz kaynaklı artefaktları dışlaması gerekir. Bu, kulaklığı kişi olmadan aynı koşullarda test etmeyi veya raporları farklı ekran teknolojileri arasında karşılaştırmayı gerektirir.
Üçüncüsü, yasal ve etik boyutları göz önünde bulundurmak. DMT birçok yargı bölgesinde kontrollü bir maddedir. Kontrollü maddeleri içeren araştırmalar—vatandaş bilimi araştırmaları bile—kurumsal araştırma protokollerinin yönetmek üzere tasarlandığı yasal riskler taşır. Akademik kurumların dışında çalışan bağımsız araştırmacılar, yasal incelemeye, etik denetime veya kurumsal bağlantının sağladığı korumalara erişimden yoksun olabilir.
Dördüncüsü, teknolojinin öznel deneyimi doğruladığı yönündeki iddialara karşı temkinli olmak. Bu bağlamda Apple Vision Pro kullanmanın cazibesi, kısmen de olsa, başka türlü göz ardı edilebilecek raporlara teknolojik meşruiyet kazandırması. Ama gelişmiş bir araç, incelemek için kullanıldığı fenomeni kendiliğinden doğrulamaz. Geçerlilik ekipmana değil araştırma tasarımına bağlıdır.
Beşincisi, veri tabanı hacmi ile bilimsel kanıt arasındaki boşluğu kabul etmek. 2.000’den fazla rapor önemli bir koleksiyon 1, ancak tek başına hacim, raporlanan fenomenin araştırmacıların iddia ettiği şey olduğunu kanıtlamaz. Büyük bir veri tabanının değeri, veri kalitesine, toplama yöntemlerinin tutarlılığına ve sinyali gürültüden ayırt etme yeteneğine bağlıdır.
Daha Geniş Çevrimiçi Tartışmanın Önerdikleri
Goler’ın programa çıkışına verilen çevrimiçi tepkiler, mekânsal bilişim ile bilinç araştırmalarının kesişimine yönelik gerçek bir kamusal ilgi olduğunu gösteriyor 4 5. Sosyal medya paylaşımları, Apple Vision Pro’nun “gerçekliğin statik sembolik kodunu” görünür kıldığına dair Goler’ın iddialarını dolaşıma soktu 3, diğerleri ise deneylerin incelenmeye değer olduğuna dikkat çekti 7.
Bu düzeyde bir ilgi hem fırsat hem de risk yaratıyor. Fırsat şu ki, kamusal ilgi finansmanı, katılımı ve ciddi araştırmaları harekete geçirebilir. Risk ise sansasyonel çerçevelemenin—“açıklayamadığımız bir şey”—kanıtların önüne geçebilmesi ve araştırmanın karşılayamayacağı beklentiler oluşturabilmesidir.
Bu hikâyeyle karşılaşan okuyucular için faydalı yaklaşım, ampirik iddiaları felsefi olanlardan ayırmaktır. Faydalı soru, bir kulaklığın iddiayı kanıtlayıp kanıtlamadığı değil, şeffaf bir protokolün algıyı, cihaz artefaktlarını ve beklentiyi ayırt edip edemeyeceğidir.
Kaynaklar
- #320 Danny Goler - Apple Vision Pro May Have Captured …
- Danny Goler - Apple Vision Pro May Have Captured …
- If you haven’t tried the DMTx Apple Vision Pro combo, are …
- #320 Danny Goler - Apple Vision Pro May Have Captured …
- Danny Goler - Apple Vision Pro May Have Captured …
- #320 Danny Goler - Apple Vision Pro May Have Captured …
- Check out @GolerDanny on the @ShawnRyanShow …
