Gizlilik nadiren mutlaktır. ABD’de kişisel alanınızın hukuki koruması, genellikle ‘makul’ bir gizlilik beklentiniz olup olmadığına bağlıdır [1]. Bu standard, bir fotoğraf çekmek veya bir alana girmek gibi bir eylemin hukuki ihlal mi yoksa cezalı bir gizlilik ihlali mi olduğunu belirler [1].
Gizlilik Hukuki Temeli
Makul gizlilik beklentisi kavramı, ABD Anayasası’nın 14. Maddesi’nin debido süreci maddesinden principalement kaynaklanmaktadır [1]. Bu maddi, bireylerin anlamsız müdahalelerden korunmalarını sağlar, ancak ‘makul’ kelimesi esnek bir hukuki sınır oluşturur [1]. Örneğin, bir kişinin evleri geleneksel olarak bir ‘kale’ olarak görülür, burada gizlilik beklentileri en yüksektedir [1]. Ancak bu beklentiler durumlara göre değişebilir. Bir kişi evinde çıplak olsa da pencere perdelerini geniş açık bırakıyorsa, hukuk gizlilik beklentisinin makul olup olmadığını sorgulayabilir [1]. Bir örnekte, Virginia’daki bir adam, bir geçici geçen kişi onu evinde 05:30’de çıplak gördükten sonra küçük suç olan aptalca gösterim nedeniyle suçlanmıştır [1]. Tutuklama, kişinin halk tarafından görüntülenmesini istediği inancına dayanıyordu, adam penceresine kimsenin bakacağını ummadığını iddia etmesine rağmen [1].
Kamu ve Yarı-Kamu Alanlarındaki Gizlilik
Gizlilik beklentileri kamu alanlarında önemli ölçüde düşer. Örneğin, bir kamu parkında çıplak olarak güneşlenmek, bir kişinin makul gizlilik beklentisini düşürür [1]. Ancak, bazı yarı-kamu alanlar daha yüksek bir standart korur. ABD Mahkemesi, bir arabanın içinden alınan kapalı bagajın gizlilik beklentisinin, başka yerlerde bulunan kapalı bagajın beklentisinden mutlaka daha az olmadığını belirtmiştir [3]. İnsanların genellikle makul gizlilik beklentisi koruduğu diğer alanlar şunlardır:
- Kamu kilitli odaları [1]
- Bölüm mağazası geçirme kabinleri [1]
- Bronzaj salonları [1]
- Kamu tuvaletleri [1] Bu alanlardaki özel alanların izinsiz fotoğraf çekilmesi genellikle cezalı bir gizlilik ihlali ve bir küçük suç olarak kabul edilir [1].
Teknoloji Gizlilik Standartlarını Nasıl Zorlar
Gizli kamera telefonların yükselişi, voyörlüğün yeni bir çağını getirmiştir [1]. Bu cihazlar ince ve dikkat çekici olmadıkları için, yukarıda bahsedilen kısıtlı alanlarda şüpheye düşmemiş kişilerin fotoğraf çekmek için sıkça kullanılır [1]. Bu görüntüler genellikle konunun izni olmadan internete yer alır [1]. Bu teknolojik değişim, ‘makul’ standartını karmaşıklaştırır, çünkü kişiler bir kilitli odada gizlilik hakkına sahip olabileceğini hissedebilir, ancak gizli çekim yapmanın kolaylığı bu gizliliği daha da zor tutar [1]. Voyörlükten öte, kameraların yaygınlığı ve kullanıcıların Facebook gibi platformlarda kişisel verilerini paylaşmaya isteklilikleri, modern çağda herhangi bir gizlilik beklentisinin ‘makul’ kalıp kalamayacağı hakkında daha geniş sorular ortaya koyar [1]. Dijital izleriniz veya gizlilik haklarınız konusunda endişe duyuyorsanız, bir hukuk uzmanına danışmak bu standartların spesifik durumunuza nasıl uygulandığını anlamanıza yardımcı olabilir.
